Toen ik 5 jaar oud was reed ik al zonder zadel en zonder angst, een onbezorgde
tijd waar ik wel eens naar terug verlang. Op m'n negende kreeg ik
m'n eerste pony en toen m'n benen te lang werden later nog een tweede.
Mijn grote
liefde kwam toen ik 16 was, een KWPN'er, Vince genaamd. We zijn samen
opgegroeid en ik heb 22 jaar van hem mogen genieten. Het laatste
jaar werd hij
erg ziek. Hij ontwikkelde allerlei problemen, insuline resistentie
en Cushing's. Op 28 jarige leeftijd heb ik hem moeten laten inslapen.
Toen Vince ziek werd ben ik me in de gezondheid van
paarden gaan verdiepen. Het erge was dat ik erachter kwam dat ik
had bijgedragen
aan z'n ziektebeeld. Je denk
het goed te doen door biks en kuil te voeren, af en toe een slobber
met melasse...maar nu zie ik in dat het grootste deel van de commerciele
voeders eigenlijk
gewoon
troep is, met veel te veel zetmeel en suikers. En kuilvoer is eigenlijk
niet geschikt voor paarden, het wordt niet goed verteerd, gaat lopen
gisten in het darmkanaal met allerlei problemen tot gevolg. Dan
heb je nog de ijzers die we onder paarden hun voeten slaan, die de
doorbloeding beperken en dan moet
er
ook
nog
een
stuk ijzer in de mond. Dingen die ik zelf jarenlang deed omdat ik
niet beter wist en omdat ik geen idee had welke schade het aanrichtte.
Mijn missie is nu om samen met eigenaren het welzijn van paarden
te verbeteren. Cranio sacraal therapie geeft mij de mogelijkheid
om de gezondheid van het paard te verbeteren en een genezings proces
in gang te zetten. De eigenaar moet de rest doen, daarin spelen gezonde
voeding en omgeving een cruciale rol.
Ik ben nu gecertificeerd
als Cranio Sacraal therapeut voor paarden met een specialisatie in
het kaakgewricht (en de effecten ervan op de rest van het lichaam).
Mijn opleiding doe ik bij Maureen
Rogers, een pionier op het gebied
van Cranio Sacraal therapie voor paarden.
Joey Philips 2010
|
Joey en Vince 1999
Joey en Laszlo 2010
|
|