De schedel van het paard is een puzzel van 26 botten die aan elkaar gehecht zijn. De hechtingen zijn net als kleine gewrichten die zijn ontworpen om de energie die bij hoofdletsel vrijkomt op te vangen en te verspreiden. Al het bot is doorbloed en heeft vetweefsel waardoor het heel buigzaam is.
De schedel van een veulen bestaat uit nog meer botten waarvan een aantal fuseren tot op de leeftijd van 5 a 6 jaar. Trauma of druk van buiten af op de schedel van een jong paard heeft enorme gevolgen.
Illustratie Klaus-Dieter Budras, Anatomie van het paard

Gedurende het hele leven van een paard staat de schedel bloot aan allerlei druk van buitenaf. Te denken valt aan strakke neusriemen, druk van het bit, slecht zittende hoofdstellen, of halsters en tandartsbezoek.

Door letsel en andere oorzaken raken de botten van de schedel uit balans ten opzichte van elkaar. De tussenliggende schakels kunnen beklemd raken en zenuwen, sinussen, balans, functie van het kaakgewricht, gangen, houding van het hoofd, buiging van de nek en algehele beweging aantasten.